آلکساندرا بولات ، در سال ۱۹۶۲ در پاریس متولد شد. از آنجایی که پدرش « پیه ر بولات » ( Pierre Boulat ) – عکاس مجله ی Life بود، او نیز عکاسی مطبوعاتی را آغاز کرد و وارد آژانس عکس کیهان ( Cosmos ) شد. او سلسله مراتب تحصیلی خود را با گذراندن دوره های گرافیک ، هنر و تاریخ هنر تکمیل کرد و در نهایت نیز به یک نقاش و نگارگر تبدیل شد. ولی از آنجایی که جنگ در اروپا رایج شد، او در سال ۱۹۹۱ به آژانس عکس SIPA Press پیوست و نام خود را به عنوان یکی از معدود زنان عکاس جنگ ثبت کرد.

« تلاشم بر این بود که با جمع آوری و ترجمه ی مطالبی در مورد این عکاس مرحوم، خدمتی هرچند کوچک به جامعه عکاسان مطبوعاتی کشور انجام داده باشم. همچنین این نوشته را به همراه عکسهایی از مجموعه عکسهای مرحوم بولات ، می توانید در سایت زوم نیوز مشاهده نمائید. »

الکساندرا عزم خود را بیش از پیش جزم کرد تا در بالاترین سطح عکاسی با دیگران رقابت کند ، و نیز در پی درک نیاز و خواسته های واقعی سردبیران و ناشران رسانه ها ، طولی نکشید که عکسهایی را در مجله های Paris Match ، Newsweek و همچنین مجله معتبر Time منتشر کرد.

در سپتامبر سال 2001 ، الکساندرا بولات به همراه شش عکاس خبری دیگر به نامهای جیمز نچتوی ( James Nachtway ) ، کریستوفر موریس (Christopher Morris  )، گری نایت (Gary Knight  )، ران هاویو (Ron Haviv  )، آنتونین کراتوچویل (  Antonin Kratochvil) و جان استنمایر (John Stanmeyer ) ، آژانس عکس VII را راه اندازی کردند. البته تقدیر و سرنوشت نیز حکم کرد که این آژانس عکس به سرعت پیشرفت کرده و در سطح بین المللی شناحته شده شود.

کریستوفر موریس به دلیل مشکلات شخصی اش ، اولین ماموریت آژانس را – که تهیه گزارشی برای مجله ی تایم از قمار و قماربازی در کشورهای حاشیه ی دریای کارائیب در آمریکای مرکزی بود – از دست بدهد. جیمز نچتوی نیز گفت که باید برای برداشتن وسائلش به نیویورک پرواز کند. درست صبح روز بعد، دو فروند هواپیما به برجهای دوقولوی مرکز تجارت جهانی در نیویورک برخورد کردند و جیمز این شانس را بدست آورد تا از اولین و بزرگترین انفجار و رویداد خبری مهم قرن بیست و یکم جهان عکاسی کند.

آپارتمان آلکساندرا در پاریس ، اولین دفتر VII بود. او که دلش می خواست درباره جنگ علیه تروریسم گزارش و تحقیق کند ، با سقوط طالبان از قدرت، به افغانستان و سپس ایران سفر کرد تا از زندگی زنان در این دو کشور گزارشات مستند تهیه کند.

در سال 2003 به بغداد رفت تا از زندگی شهری ، برای National Geographic عکاسی کند. ولی به دنبال حمله به عراق و جنگ در این کشور، الکساندرا به فلسطین اشغالی رفت تا از زندگی روزمره مردم در نوار غره مستند سازی کند. زمانی که در رام الله مستقر شد، زوج عشقی خود را که یک فیلم ساز فلسطینی به نام « عیسی » بود پیدا کرد. عیسی هر روز پس از اینکه الکساندرا ساعتها در خیابانهای غزه می چرخید، او را در قسمت متعلق به اسرائیل نواز غزه سوار اتوموبیلش می کرد.

اما در ژوئن سال 2007 و در هنگام کار در سرزمینهای اشغالی فلسطین ، الکساندرا به یک بیماری شدید مغری دچار شد  و به کما رفت، به طوری که او را با آمبولانس فلسطینی به نوار مرزی بردند، و از آنجا بوسیله یک آمبولانس اسرائیلی به بیمارستانی در اورشلیم (بیت المقدس) منتقل شد ؛ که البته آخرین انتقال زمینی و مرزی وی نیز بود.

پس از تثبیت نسبی وضعیتش، خیلی زود الکساندرا به پاریس منتقل و در آنجا بستری شد، ولی هیچوقت نتوانست هوشیاری اش را دوباره بدست آورد و بالاخره در 5 اکتبر سال 2007 در پاریس ، جان به جان آفرین تسلیم کرد.

در مراسم تدفین او، وزیر فرهنگ فرانسه ، نشان عالی افتخار ، بالاترین جایزه و نشان ملی کشور فرانسه را به وی اهداء کرد.

::: پی نوشت ۱: مجموعه عکسهای مستند الکساندرا از زندگی روزمره زنان در خاورمیانه

::: پی نوشت ۲: معرفی « الکساندرا بولات » در سایت زوم نیوز؛ ترجمه ی ایمان فرزین

::: پی نوشت ۳: نمایش عکسهای ماه در گالری انجمن عکاسان مطبوعات ایران ؛ ۵ عکس از من نیز در بخش ورزشی عکسهای ماه به نمایش در آمده است

::: پی نوشت ۴: آوا ، دختر کوچولوی جاوید نیکپور ، چهل روزه شد

"Ashoora's  noon" mourning in Tehran , Photo taken by Iman Farzin , 2009 Copyrighted.

هفتم دی ماه ۱۳۸۶ ؛ آیدین نیکخواه بهرامی ، قهرمان ملی پوش بسکتبال ایران « رفت » . و امروز ، یکسال می گذرد ...

امروز جمعه بدلیل مشکلاتی که داشتم فرصت نشد در مراسم سالگرد درگذشت آیدین و بازی دوستانه ای که به همین منظور بین تیم ملی بسکتبال ایران و تیم بسکتبال صباباتری در ورزشگاه آزادی برگزار شد شرکت کنم. به همین دلیل از عکس های تشییع پیکر وی که سال گذشته در ورزشگاه شهید شیرودی (امجدیه) برگزار شد استفاده کردم.

یادم میاد قرار بود چند تا از عکسهای یادگاری آیدین رو که بعد از قهرمانی صباباتری در باشگاههای تهران ازش گرفته بودم، چاپ کنم و بهش بدم ؛ هیچوقت فراموش نمی کنم می گفت « داش ایمان » تو نمی خوای این عکسهای ما رو بهمون بدی ؟! ... ... و آیدین هیچگاه عکسهایش را نگرفت ...

پی نوشت ۱:  گزارش تصویری مراسم یادبود سالگرد درگذشت آیدین در سالن بسکتبال آزادی / فارس

پی نوشت ۲:  گزارش تصویری مراسم یادبود سالگرد درگذشت آیدین در سالن بسکتبال آزادی / امیر خلوصی (ایسنا)

تجربه ی لذت بخشی بود، حضور و عکاسی از کودکانی که هنوز آلوده به تمایلات دنیوی ما نشده اند، روز جهانی کودک و اولین کنفرانس مطبوعاتی سخن گوی کودک در شهرداری تهران.

روز جهانی کودک ۱۷ مهر ۱۳۸۷ - مقابل ساختمان مرکزی شهرداری تهران

World Child Day - 8 October 2008 - Tehran Municipality Building

لینک گزارش تصویری مربوطه در پایگاه عکس خبری ایران دوربین نت

توضیحات: عکسها را بصورت Open in New Window باز کنید حتماً !

... و چند تا عکس هم از مراسم شام غریبان امام حسین (ع) در شهرک امید:

لینک عکسهای مراسم ظهر عاشورا در پایگاه عکس خبری ایران (دوربین نت)

لینک عکسهای مراسم شام غریبان در پایگاه عکس خبری ایران (دوربین نت)

Media Release: Using the pictures is completly legal just with releasing photographer's name

آیدین هم رفت، به همین سادگی. برای قهرمان ۲۰۵ سانتیمتری بسکتبال ایران هنوز خیلی زود بود دعوت حق را لبیک گفتن. روحش شاد و یادش گرامی باد؛ آیدین نیکخواه بهرامی.

بقیه عکسها ، گزارشات و مطالب مربوط به تشییع پیکر آیدین نیکخواه بهرامی در ادامه مطلب >>