نگاهی روزنامه وار و کوتاه به اظهار نظرات برخی مقامات و مسئولین ارشد سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال – یا همان بهترین فدراسیون فوتبال آسیا در سال 2008 (!) – در ماه گذشته، جای اندکی تامل دارد. کیومرث هاشمی ، معاون رئیس سازمان تربیت بدنی در اظهارنظری عجیب ، مسابقه پیام کوتاه (SMS) برنامه نود را « غیرشرعی » می داند و این در حالی بود که همان شب عادل فردوسی پور ، تهیه کننده و مجری مسلط و حرفه ای برنامه نود، حجم و تعداد پیام های کوتاه رسیده به برنامه از سوی مردم را – که بالغ بر یک میلیون و چندین هزار پیامک می شد - « معنی دار » توصیف می کند! علی کفاشیان ، رئیس فدراسیون فوتبال ؛ به همراه چندین تن از نایب رئیسان، روئسای کمیته ها و مسئولان فدراسیون فوتبال ، از تحریم، تهدید به مقابله و بایکوت رسانه ای برنامه نود و مجری دوست داشتنی آن خبر دادند و کار حتی به جایی رسید که از حضور گزارشگر و تصویربردار این برنامه در کنفرانس مطبوعاتی پس از مسابقه استقلال تهران و برق شیراز در حافظیه ممانعت به عمل آمد ! فردای آن روز هم رسماً اعلام شد که کلیه کمیته های فدراسیون ( اعم از روابط عمومی، داوران، انظباطی، جوانان، تیمهای ملی، فوتسال، حراست، تشریفات، روابط بین الملل و ... ) بدون هماهنگی و دریافت مجوز از ریاست فدراسیون ، مجاز به هیچگونه همکاری و حتی مصاحبه با این برنامه تلویزیونی نیستند !

از طرف دیگر قضیه؛ عده ای از کارشناسان، پیشکسوتان و صاحب نظران واقعی فوتبال ایران، در مصاحبه ها و اظهارنظرات اخیر خود در جهت حمایت از عادل فردوسی پور و برنامه ی محبوبش - که هر دوشنبه شب، میلیون ها ایرانی را پای جعبه جادویی میخکوب می کند - برآمدند. منصور پورحیدری، بازیکن و سرمربی اسبق تیم ملی و از کارشناسان فوتبال در گفتگو با رسانه ها می گوید: « تحريم برنامه نود نوعي توهين به افكارعمومي است ». مسلماً تحریم « پر بیننده ترین برنامه ی سیما » آن هم از سوی کسانی که چیزی از فوتبال می دانند و خطر رویارویی را حقایق تلخ فوتبال را در کمین خود می بینند، قطعاً و یقیناً توهین به میلیونها فوتبال دوست ایرانی است. دکتر بیژن ذوالفقارنسب، از پیشکسوتان صاحب سبک فوتبال نیز می گوید: « برخورد حذفي با رسانه‌ها به هيچ عنوان منطقي نيست. » دکتر نیز با جملاتش، کاملاً بر « بی منطق بودن » مدیران و مسئولان فوتبال کشور و بعضاً حتی سازمان ورزش کشور صحه می گذارد. اما امیر حاج رضایی، کارشناس خبره و البته میمهان همیشگی و پای ثابت برنامه نود گفته : « برنامه‌ي‌ نود تلفيقي از حمايت منطقي مديران سيما و توانمندي و اصالت مجري اين برنامه است. » در حقیقت صبر، آینده نگری و حمایت های مدیران شبکه سه ، و از همه مهمتر توانایی ها، اصالت ، محبوبیت و اصلت مجری برنامه، باردیگر توپ انقادات غیرمنطقی و مافیایی را به خیابان سئول می اندازد ! و نظری دیگر در حمایت از نود و عادل ؛ رسول كربكندي: حذف برنامه نود فقط راه را براي متخلفين فوتبال بازتر مي‌كند چرا كه هنوز هم هستند برخي كه از انتقادهايش هراس دارند...

عادل فردوسی پور را همکار، استاد، شاید الگو و البته بعضاً دوست گرامی خود می دانم و به آشنایی با او افتخار می کنم. یک شخصیت حرفه ای به تمام معنا ، Talented ، با سواد و البته دوست داشتنی و محبوب. نه از نظر بنده خبرنگار حقیر، بلکه از دیدگاه کارشناسان، خبرگان، صاحب نظران و « صاحبان واقعی » فوتبال این مملکت، برنامه نود همواره محصولی در جهت ارتقای سطح کمی و کیفی فوتبال ایران در تمامی ابعاد ( فنی ، داوری ، ستادی و اداری ، برنامه ریزی ، پایه و ... ) بوده است. محصولی محبوب و پر بیننده که گرایش آن به واقعیت ها ، عدم هراس از اشخاص ، نهادها و مسئولان ورزشی و فوتبالی ، بی پروایی در پردازش رویدادهای فوتبالو البته و صدالبته « حاشیه نگاری » که جزئی لذت بخش از اجزای فوتبال است، رسالتش بوده و هست؛ و البته دلیل موفقیت و محبوبیتش نیز بوده و هست ؛ و صدالبته و به بقین دلیل عناد، بخل و دشمنی با عادل و برنامه اش نیز همین بوده و هست ! کسی تا ریگی به کفشش نباشد، رگ گردنش سرخ نمی شود ؛ فقط می توان تاسف خورد، برای « بهترین فدراسیون فوتبال آسیا » ؛ فدراسیونی که ابراز و بازگویی واقعیت ها را مانعی بر سر راه خود می بیند ، فدراسیونی که از نوشته شدن چند خط مطلب و درددل شخصی کارمند سابقش در یک وبلاگ می هراسد ؛ چه برسد که برنامه ای که شاید ده ها میلیون بیننده دارد ! من هم بودم می هراسیدم و برنامه را « غیر شرعی » خطاب می کردم ! مطمئن نیستم ولی شاید اگر سریال « یوزارسیف » هم بیانگر بسیاری از واقعیتها بود یا موضوعش مربوط به ورزش می شد، آن را غیرشرعی دانسته و بایکوتش می کردند ! دوستی دارم که از اجرای پروژه ناجوانمردانه « حذف عادل » و برنامه اش توسط فدراسیون فوتبال ، سازمان تربیت بدنی و برخی مسئولین شبکه دو سیما چیزهایی می دانست و گفت؛ و خیلی چیزها را هم فقط به خود عادل گفت... بدینوسیله وظیفه خود دیدم در جهت حمایت از همکار و استاد و دوست دوست داشتنی خودم عادل فردوسی پور برآمده و در حد توان خود برای همیاری با او و محصول دوست داشتنی اش « 90 » اعلام حضور و آمادگی کنم. مطمئناً حق روزی پیروز خواهد شد ...

پی نوشت: به نظر شما ؛ خرابی سیستم پیام کوتاه ( SMS ) برنامه نود دوشنبه شب می توانست عادی باشد ؟!

هوا سرد است ، دوست ندارم ؛ موبایلم یک طرفه شده پول ندارم بدهم وصلش کنم ؛ درس و امتحانات آدم را حسابی فشار می دهد ؛ از هیچکس خبر ندارم ، موبایلم یک هفته ای می شود که اصلاً زنگ نخورده است ؛ ممنوع الخروج شده ام و پاسپورتم را گرو گرفته اند ؛ جریمه ی نقدی چند صد هزارتومانی را باید پرداخت کرد هرجوری که هست ؛ بعضی شبها کابوس می بینم ، دیشب 4 بار کابوس دیدم و هربار که بیدار شده و دوباره می خوابیدم بازهم کابوس می دیدم ؛ سیگار دیگر حال نمی دهد و مزه اش مثل زهرمار شده ؛ دوربین ندارم و نمی توانم عکاسی کنم ؛ دوربین ندارم و نمی توانم به استادیوم بروم ؛ حامد از مالزی برگشته و می گوید چندان لذت بخش نبود ؛ چه روزها و شبهای سرد ، تاریک و بدی است! خیلی دوست نداشتنی و آزار دهنده. ولی با این حال خدا را شکر. دلم برای روزهای گرم، صمیمی و لذت بخش تنگ شده ؛ دلم برای عکاسی تنگ شده ؛ دلم برای خیلی چیزهای خوب تنگ شده ...

شرمنده ام ، متاسفم ، نمی دانم از کجا شروع کنم. هیچ جای خوبی ندارد آخر ! یک چیزهایی یادم هست ؛ من بودم ، احسان رافتی ، علی جورابچی ، روشن ، علی کاظمی ، .... و این اواخر بزرگانی چون محمد خیرخواه و مریم رحمانیان و خیلی های دیگر، اسمش تور عکاسی بود و همه دور هم جمع می شدیم ؛ برای خود من به شخصه افتخار بود یادگرفتن از این عزیزان و همسفری با آنان. قبل از ماه رمضان بود؛ « سومین جشنواره عکس خبری دوربین دات نت » برگزار می شود. فراخوان دادند ، شاید نمی دانستند فراخوان برای چیز دیگری است ! اختلاف های درونی اعضای دوربین دات نت از روزها و هفته های اولیه قبل از برگزاری جشنواره شروع شد. قرار بود ستادی شتکیل شده تا کارهای جشنواره تقسیم بندی و برنامه آن تکمیل شود؛ علی جورابچی و روشن نوروزی نفرات اولی بودند که کنار رفتند ، به دلیلش اصلاً کاری ندارم و نمی خواهم بپردازم؛ در حدی نیستم. نشد ؛ و موکول شد به بعد از ماه رمضان. و قرار شد در پاییز برگزار شود. دوباره ستادی تشکیل شد؛ اینبار اعضا کمی فرق داشتند ؛ محمد خیرخواه، محمد تاجیک، طیبه ، مهسا و چند نفر دیگر هم بودند...

"Ashoora's  noon" mourning in Tehran , Photo taken by Iman Farzin , 2009 Copyrighted.

A CocaCola can , A pocket of Marlboro , and an Ashtray ! (PHOTO: Iman Farzin)

اولین پست وبلاگم در سال ۲۰۰۹ میلادی را با « پرتره » رقم می زنم. ضمناً ؛ بر تمامی ارمنیان و هم میهنان مسیحی عزیز تبریک بسیار می گویم. با امید موفقت بیشتر همکاران سابقم در « بهترین فدراسیون فوتبال آسیا » !!!

در ضمن، دوستان عزیزم حامد مومنی ، امیر صدیقی و سلمان سعیدی (که هیچ نقشی در مشکلات کاری من در تابستان نداشت !) به عنوان مدیر رسانه ای ( Media Officer ) برای کارگاه آموزشی لیگ قهرمانان کنفدراسیون فوتبال آسیا هفته ی آینده راهی مالزی خواهند شد. امیدوارم موفق باشند.

هفتم دی ماه ۱۳۸۶ ؛ آیدین نیکخواه بهرامی ، قهرمان ملی پوش بسکتبال ایران « رفت » . و امروز ، یکسال می گذرد ...

امروز جمعه بدلیل مشکلاتی که داشتم فرصت نشد در مراسم سالگرد درگذشت آیدین و بازی دوستانه ای که به همین منظور بین تیم ملی بسکتبال ایران و تیم بسکتبال صباباتری در ورزشگاه آزادی برگزار شد شرکت کنم. به همین دلیل از عکس های تشییع پیکر وی که سال گذشته در ورزشگاه شهید شیرودی (امجدیه) برگزار شد استفاده کردم.

یادم میاد قرار بود چند تا از عکسهای یادگاری آیدین رو که بعد از قهرمانی صباباتری در باشگاههای تهران ازش گرفته بودم، چاپ کنم و بهش بدم ؛ هیچوقت فراموش نمی کنم می گفت « داش ایمان » تو نمی خوای این عکسهای ما رو بهمون بدی ؟! ... ... و آیدین هیچگاه عکسهایش را نگرفت ...

پی نوشت ۱:  گزارش تصویری مراسم یادبود سالگرد درگذشت آیدین در سالن بسکتبال آزادی / فارس

پی نوشت ۲:  گزارش تصویری مراسم یادبود سالگرد درگذشت آیدین در سالن بسکتبال آزادی / امیر خلوصی (ایسنا)

Portrait of an " Iranian teenager football Fan " taken by Iman Farzin , 2008 ©